Nastolatek, który przeżywa trudny czas – rozwód rodziców, odrzucenie przez rówieśników, lęk przed szkołą, żałobę – często czuje, że nikt go nie rozumie. Dorosłym trudno się zwierzać, a znajomym wstyd. Grupa wsparcia dla młodzieży daje coś, czego nie zastąpi rozmowa z rodzicem: kontakt z rówieśnikami, którzy mają podobne doświadczenia, w bezpiecznych warunkach i pod opieką specjalisty.
Na czym polega grupa wsparcia
To regularne spotkania kilku–kilkunastu osób w podobnym wieku, prowadzone przez psychologa, pedagoga lub terapeutę. Uczestnicy rozmawiają o tym, co ich trapi, uczą się radzić sobie z emocjami i wspierają nawzajem. Grupa ma jasne zasady: poufność, szacunek, prawo do milczenia. Ogólnie o tej formie pomocy przeczytasz w haśle grupa wsparcia.
Grupa wsparcia nie jest terapią grupową w ścisłym znaczeniu, choć może mieć elementy terapeutyczne. Nie zastępuje też leczenia, gdy nastolatek ma objawy depresji, zaburzeń odżywiania czy samookaleczenia – wtedy potrzebny jest psycholog lub psychiatra dziecięcy.
Komu pomaga
- młodzieży przeżywającej rozstanie rodziców lub zmiany w rodzinie,
- osobom z trudnościami w kontaktach z rówieśnikami, nieśmiałym, wykluczonym,
- nastolatkom z lękiem, niską samooceną, stresem szkolnym,
- młodzieży w żałobie,
- dzieciom z rodzin z problemem uzależnienia,
- osobom doświadczającym przemocy rówieśniczej i cyberprzemocy.
Jak wyglądają spotkania
Spotkania odbywają się zwykle raz w tygodniu po 1,5–2 godziny, w cyklach kilkumiesięcznych. Na początku grupa ustala zasady, potem pracuje na tematach: emocje, relacje, stres, komunikacja, poczucie własnej wartości. Prowadzący używa ćwiczeń, gier, krótkich zadań, czasem pracy plastycznej. Nikt nie musi opowiadać o sobie więcej, niż chce.
Gdzie szukać grupy
- Poradnia psychologiczno-pedagogiczna – prowadzi zajęcia grupowe dla uczniów, często bezpłatnie.
- Ośrodek środowiskowej opieki psychologicznej dla dzieci i młodzieży (NFZ) – bez skierowania.
- Pedagog i psycholog szkolny – wiedzą o grupach w okolicy, czasem prowadzą je w szkole.
- Organizacje pozarządowe – programy profilaktyczne i grupy tematyczne (np. dla dzieci z rodzin po rozwodzie).
- Telefon zaufania – 116 111 to bezpłatny telefon i czat dla dzieci i młodzieży; konsultanci pomogą też znaleźć wsparcie w okolicy.
Jak zachęcić nastolatka
Nie zmuszaj i nie przedstawiaj grupy jako kary. Powiedz, co zauważasz („widzę, że od kilku tygodni jesteś smutny”), zaproponuj spróbowanie jednego spotkania, daj możliwość rezygnacji. Pomaga też wcześniejsza rozmowa nastolatka z prowadzącym. Jak rozmawiać z dzieckiem w okresie buntu, piszemy w tekście o radzeniu sobie z buntującym się nastolatkiem.
Rodzicom, którzy sami potrzebują wsparcia, polecamy warsztaty umiejętności wychowawczych.
Najczęstsze pytania
Czy rodzic dowie się, o czym mówiło dziecko?
Zasadą grupy jest poufność. Prowadzący informuje rodzica tylko wtedy, gdy zdrowie lub życie nastolatka jest zagrożone – i zwykle mówi o tym uczestnikom na początku.
Od jakiego wieku są grupy dla młodzieży?
Najczęściej dla uczniów 12–18 lat, dzielonych na mniejsze przedziały wiekowe, np. 12–14 i 15–18 lat. Dla młodszych dzieci prowadzi się zajęcia socjoterapeutyczne.
Czy grupa wystarczy przy depresji?
Nie. Przy objawach depresji, myślach samobójczych czy samookaleczeniach potrzebna jest pilna konsultacja psychologa lub psychiatry. Grupa może być uzupełnieniem leczenia.
Czy ten tekst Ci pomógł? Oceń go:
Nikt jeszcze nie ocenił tego poradnika – bądź pierwszy.
Tekst został utworzony przy pomocy sztucznej inteligencji (modeli językowych).
