Związek w kryzysie – jak rozpoznać sygnały i gdzie szukać pomocy

3 min czytania
Związek w kryzysie – jak rozpoznać sygnały i gdzie szukać pomocy

Kryzys w związku nie musi oznaczać końca. Często pojawia się w przewidywalnych momentach: po narodzinach dziecka, przy przeprowadzce, zmianie pracy, chorobie albo gdy dzieci wyprowadzają się z domu. Para, która wcześniej świetnie się dogadywała, nagle mówi różnymi językami. Dobra wiadomość jest taka, że wiele par przechodzi przez kryzys i wychodzi z niego silniejsza – zwłaszcza gdy w porę sięgnie po pomoc.

Sygnały, że związek potrzebuje wsparcia

  • rozmowy kończą się kłótnią albo w ogóle ich nie ma,
  • pojawia się pogarda, ironia, ciche dni,
  • partnerzy żyją obok siebie, a wspólny czas ogranicza się do logistyki,
  • jedna osoba czuje się stale niesłyszana lub obciążona obowiązkami,
  • pojawiła się zdrada, uzależnienie albo poważny problem finansowy,
  • dzieci zaczynają reagować na napięcie – płaczem, agresją, wycofaniem.

Ważne: jeśli w związku jest przemoc – fizyczna, psychiczna, ekonomiczna – terapia par nie jest pierwszym krokiem. Najpierw bezpieczeństwo: kontakt z ośrodkiem interwencji kryzysowej, ośrodkiem pomocy społecznej lub policją.

Wspólny spacer w lesie
Wspólny spacer w lesie. Fot. James Mann from Moncton, New Brunswick, Canada, Wikimedia Commons, CC BY 2.0

Co możecie zrobić sami

  1. Umówcie się na rozmowę w spokojnym momencie, nie w trakcie kłótni.
  2. Mówcie o sobie: „czuję się zmęczona, gdy…”, zamiast „ty zawsze…”.
  3. Słuchajcie do końca, a potem powtórzcie własnymi słowami, co usłyszeliście.
  4. Odbudujcie drobne rytuały – wspólną kawę, spacer, wieczór bez telefonów.
  5. Nie wciągajcie dzieci w spór i nie róbcie z nich powierników.

Terapia par, konsultacja czy mediacja

Konsultacja dla pary

Jedno lub kilka spotkań z psychologiem albo terapeutą, które pomagają ocenić sytuację i zdecydować, co dalej. Dobry początek, gdy nie wiecie, czego potrzebujecie.

Terapia par

Cykl spotkań skupionych na relacji: komunikacji, zaufaniu, bliskości. Pokrewną formą jest psychoterapia rodzin, w której uczestniczą też dzieci. Terapię prowadzą psychoterapeuci z certyfikatem lub w trakcie szkolenia – warto zapytać o ich przygotowanie.

Mediacja rodzinna

Gdy para zdecydowała się rozstać, mediator pomaga ustalić sprawy praktyczne: opiekę nad dziećmi, kontakty, alimenty, podział majątku. Mediacja jest dobrowolna i poufna, a ugoda zatwierdzona przez sąd ma moc ugody sądowej. Informacje o mediacji i listy mediatorów udostępnia Ministerstwo Sprawiedliwości.

Gdzie szukać pomocy

Bezpłatne konsultacje dla par i rodzin oferują często ośrodki pomocy społecznej, PCPR, ośrodki interwencji kryzysowej i organizacje pozarządowe realizujące programy wspierania rodziny. Terapia par w ramach NFZ jest dostępna rzadko, dlatego wiele osób korzysta z gabinetów prywatnych. Więcej o bezpłatnych formach wsparcia przeczytasz w tekście o poradnictwie rodzinnym.

Jak kryzys rodziców odbija się na dzieciach, opisujemy w artykule wpływ konfliktów rodzinnych na zdrowie psychiczne. Warto też zajrzeć do tekstu o komunikacji w rodzinie.

Najczęstsze pytania

Kiedy iść na terapię par?

Najlepiej wcześniej niż później – gdy kłótnie się powtarzają, a własne próby rozmowy nie pomagają. Pary, które zgłaszają się po latach narastania problemów, mają trudniejsze zadanie.

Czy terapia par ma sens, jeśli jedna osoba myśli o rozstaniu?

Tak. Terapeuta pomoże ustalić, czy jest wola ratowania związku, a jeśli nie – jak rozstać się w sposób możliwie najmniej raniący dzieci.

Czym mediacja różni się od terapii?

Terapia skupia się na relacji i emocjach. Mediacja służy porozumieniu w konkretnych sprawach, najczęściej przy rozstaniu, i kończy się ustaleniami, które można spisać.

Czy ten tekst Ci pomógł? Oceń go:

Nikt jeszcze nie ocenił tego poradnika – bądź pierwszy.

Tekst został utworzony przy pomocy sztucznej inteligencji (modeli językowych).

Redakcja ProRodzina